Het kostte me 15 euro, maar dat was het me wel waard. Geloof of het niet: ik heb mij tot een medium gewend. Je kunt via de telefoon door Jomanda water laten instralen, dus waarom zou een paragnost niet op basis van contact via het internet mij op de hoogte kunnen stellen van de mening van een overleden broer? Bij www.mediums.nl kon ik uit diverse personen kiezen. Toen ik zag dat er ene 'Evelien' bij was, hoefde ik niet lang meer te aarzelen. Haar en mijn naam beginnen immers beide met 'Eve'. Dat staat zonneklaar voor het vrouwelijke, dat ook ergens in mij moet schuilen, dus er was direct als het ware een band.

Ik verschafte Evelien op 27 mei 2009, om 12:40 uur, de volgende correcte gegevens: mijn volledige naam, mijn geboortedatum, het feit dat ik dertien jaar weduwnaar ben, de kleur van mijn haar en de naam van een overleden jongere broer, Jan Rutger. Hij werd geboren toen ik een maand of vijftien was. Ik vroeg Evelien of zij wilde proberen contact te krijgen met Jan Rutger en hem wilde vragen of hij er bezwaar tegen had dat ik een relatie begon met zijn weduwe.

Om 16:32 uur ontving ik een mailtje dat ik hier, qua vorm en inhoud, letterlijk weergeef:
Beste Evert, daar evelien al geruime tijd niet meer werkzaam bij ons is zal ik proberen om je vraag zo goed mogelijk te beantwoorden, ik hoop dat ik u daarmee van dienst kan en mag zijn. Groetjes Willem Als ik naar je broer Jan Rutger ga zoeken en hem ga invoelen dan krijg ik enkel van hem door dat hij wil dat zijn vrouw gelukkig wordt en is. Hij heeft er dan ook totaal geen probleem mee als jij met haar een relatie aan gaat in tegendeel ik zie hem zijn duim omhoog bouwen wat dus eigenlijk betekend dat hij jullie beiden geluk toewensen. Met vriendelijke groeten, Paragnost Willem

Paragnosten hebben het kennelijk zo druk met hun contacten met 'gene zijde', dat zij er niet toe komen hun website te updaten. Ik vond het wat jammer dat Evelien mij niet kon helpen, maar met zijn 43 jaar ervaring was Willem uiteraard een goede remplašant. Bij het plaatje hiernaast trof ik bovendien ook nog eens zestien zeer positieve oordelen over zijn activiteiten aan.

Ik was enerzijds verrast en anderzijds niet verrast door Willems boodschap. Ik was niet verrast door de toon ervan: voor zover ik weet geven overledenen altijd positieve, aardige, lieve boodschappen door, die de ontvanger graag wenst te horen. De inhoud verraste me wel. Ik had mogen verwachten dat Jan Rutger een boodschap aan Willem had doorgegeven die ongeveer als volgt had kunnen luiden:
Zou het kunnen dat Evert aan Alzheimer lijdt? In ieder geval heeft hij niet alles op een rijtje. Hij moet immers weten dat ik niet veel langer dan drie maanden geleefd heb. Dat was misschien maar goed ook, want ik was gehandicapt en de Tweede Wereldoorlog was net begonnen. Waar Evert nou die vrouw van mij vandaan haalt? Maar ja, als het hem gelukkig maakt, vertel hem dan maar dat ik alles best vind. Wij hier doen daar niet moeilijk over. Dat weet jij als geen ander. Misschien neem ik wel even persoonlijk contact met hem op. Nog een fijne dag verder, Willem.

Ik weet het natuurlijk niet zeker, maar ik vermoed dat Willem een gebaar van Jan Rutger niet helemaal duidelijk gezien heeft. Ik denk dat hij niet een duim, maar zijn rechter middelvinger omhoog gestoken heeft. Het zou immers best kunnen dat onder invloed van hedendaagse overledenen de omgangsvormen ook aan gene zijde enigszins verruwen.