Literair?

Zes keer, in 2005, 2006, 2007 en 2008 (3 X) heb ik fictie geschreven. De eerste twee keer deed ik dat in het kader van 'NaNoWriMo', de National Novel Writing Month. Dat is een Amerikaans initiatief via de gelijknamige website. De bedoeling is dat je in de maand oktober een verhaal schrijft van minimaal 50.000 woorden. Je kunt er niets mee winnen. Je kunt er alleen een warm gevoel aan overhouden als het je lukt. Via die website kun je aangeven hoever je bent en zien hoever anderen zijn. In 2006 waren er 79.813 deelnemers, van wie er 12.948 de 50.000 woorden haalden, waaronder ik. Ook in 2005 had ik de eindstreep gehaald. Beide keren zat ik maar net boven die 50.000 woorden. Beide keren ook heb ik het verhaal in het Engels geschreven, al was dat niet nodig. Het was een extra uitdaging.

In 2007 heb ik niet aan NaNoWriMo meegedaan. Ik was al weer creatief geweest, zij het in een iets trager tempo en gewoon in mijn moerstaal. Van 25 juni tot en met 25 september verscheen dagelijks (op één dag na) op deze site een nieuwe aflevering van 'Niets dan de waarheid', een verhaal dat je tot het genre van de 'whodunit' zou kunnen rekenen. Het is ook mijn langste verhaal tot dan toe: 67.520 woorden.

Ik begon met een 'voorraadje' van ongeveer tien afleveringen, maar daar was ik rond 20 juli doorheen. Van toen af schreef ik elke dag de aflevering voor de volgende dag. Ik schreef die aflevering niet alleen, ik moest eerst nog bedenken waarover het zou gaan. Het was wel spannend af en toe, want je wilt je trouwe lezers (een stuk of zes) niet teleurstellen. Dat is dus maar één dag voorgekomen.

Ik ging het schrijven steeds leuker vinden, dus in het najaar van 2007 begon ik aan een nieuw verhaal: 'Speelveld'. Je zou het een thriller kunnen noemen. Van 1 januari tot een met 26 maart 2008 verscheen het hier in tachtig dagelijkse afleveringen. Het werd bijna twee keer zo lang als het vorige verhaal: 133.315 woorden.

Het zesde verhaal (Ivars blog) heb ik niet helemaal alleen geschreven. Een aantal 'reacties' ('XXX zei:'), met name die van 'Ivars ex', zijn geschreven door Roel Schippers, een ex-collega. Hij had daarbij geheel de vrije hand. Los daarvan deed hij ook enkele waardevolle suggesties voor het verloop van het verhaal.

Ik heb absoluut niet de illusie dat ik iets geschreven heb waar uitgevers om zullen vechten en dat met vlag en wimpel de NS Publieksprijs zal veroveren. Ik schreef alleen maar omdat ik schrijven een plezierige tijdpassering vind. Er een (min of meer) logisch verhaal van maken maakt het nog leuker. Als enkele mensen het ook nog leesbaar vinden, is dat mooi meegenomen.

Voel je de onbedwingbare lust kennis te maken met (een van) mijn geesteskinderen, klik dan bovenaan op de titel.

Komt er nog een zevende verhaal? Afwachten maar.